Yetim büyümüştü
Anne babası yoktu
Yetiştirme yurdundaydı
Devletin şefkat kolları arasındaydı
Yiyip içiyordu, yatıp kalkıyordu
Okuluna gidip geliyordu
Anne-baba şefkati nedir bilmiyordu
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




Tebrikler!
Pek trajik ve manidardı.
Başarılarınızın devamı dileklerimle bol ilhamlar.
100+anto.
Selam ve dualar.
Sanırım gerçek bir hayat hikayesi bu ben şimdi unutana kadar uyuyamam.Ne diyeyim daha niceleri var böyle Allah yetime zulmedenleri ıslah etsin öteki dünyada nasıl verecekler hesaplarını sizde şiire güzel işlemişiniz yüreğinize sağlık ama ben çok etkileniyorum böyle şiirlerden yazmayın desem bunada hakkım yok sizde şaiirsiniz sonuçta...
Hüzünlendim, yüreğim acıdı. Kimbilir ne çok var böyle sevgisizler ve dayanamayıp intiharı seçenler...Dileğim her insanın sevgiyle büyümesi ve gelecekteki çocuklarına o da sevgisini verebilmesi en azından umut ediyorum...Teşekkürler Abdurrahman bey...Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta