Bu şiir kimse tarafından sahiplenmemiş bir yetim,
yeni doğan.
Bir uzun köprü,
Kurtlanmış tahtalarıyla azgın suların üstüne kurulan.
İlk harfinden, birbirine yamalı diğerleriyle örülü,
Yürek işi göz nuru giyisi sıcacık tutan.
Lakin;
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta