Yakarış zamanlarımın ağlamaya yüz tutmuş odalarında
Gece ile gündüzün arasında ezilirken yüreğim
Kendim ile başka bir yürek arasında git-gitlerden yorgun hayalim
Gidip gelmediklerinde saklı sözlerim
Devamı olmayan şiirin ilk kıtası gibi yarım kaldı her şey
Sonra…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta