Isıtmaz kor ateş sensizken yandım
Elinin sıcağı yeterli bana
Ruhumun eşisin aşkınla yandım
Sevginin ocağı yeterli bana
Musiki gibidir konuşman akar
Şifadır kelimen bırakmaz efkar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




TEBRİKLER SEVGİLİ KARDEŞİM!
NE GÜZEL BİR ŞİİR BU BÖYLE.
KUTLUYOR, BAŞARILARINIZIN DEVAMINI DİLİYORUM.
KALEMİNİZ KAİM, İLHAMINZ DAİM OLSUN.
İLK VE TAM PUAN BENDEN.
SELAM VE DUALAR...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta