Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'İçindeki can olsam, /Azrail alsa senin diye canımı... ' bu bölümü ortalara değil belki en sona eklemeliydiniz ya da sondan bir önceye. Yoksa çok güzel başlıyor ve öylede devamm ediyor şiiriniz, kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta