Yeter değil mi sence…
Bugüne kadar hep sen konuştun ben susup dinledim…
Bırak da biraz ben anlatayım sen sus sinle…
Şimdi konuşma sırası bende…
Merak ettiğin her şeyi anlatacam. Sen yeter ki dinle…
Küsersin, darılırsın, kızarsın, hatta ağlarsın…
Yani her neyse ne…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta