Mutluyum, mutlusun, mutluyuz üçlemesinde ben nerdeyim
Avuçlarımda hüzün yüreğimde girdaplar aklım almıyor
Güneşi hiç göremedim mesela sevinç nidaları eşliğinde
Kapkara bir gökyüzü tıpkı ben gibi içimde fırtınalar kopuyor..
Uzak kaldı hep huzur bize, cebimde hep bir delik nereye kadar
Dayanılmaz bir uçurum var mutlulukla aramızda içimde şişen
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta