Yeter artık yeter diye isyan ettiğim bir an
Daldım gönül okyanusunun derinliklerin,
Oltanın ucuna takılmış sevgi balığına yem olarak
Çevremde binlerce olta, sevgiyi yakalamak içinmi yoksa
Tüketmek içinmi oradalar bilinmez,
Ben gönlümün enginliklerinde, ararım kendi sevgi bahçemi
Nice balıklar sokulur oltama, al beni sev diye,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




sevgi...
büyük bir lütuf ruhlarımıza... sevgiyi hayata düstür edinenler fark ediyor ki sevgi kelimesinin içini süslemek değil gerçekten özüyle yaşamaktan geçiyor... ve zamanla elenenler sadece süsleyenler oluyor... ve kayıp değil bize kazanım oluyor aslında, görsel süsten kurtulup içsel süslerle yaşana sevgi,sevda,aşk...adı ne olursa olsun...yani biz ve yansımız... aynı yöne bakan sevgi...
yeter artık derken benden de teşekkürler size Ali bey...dostça selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta