Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzel olmuş çokkk. Yürekten tebrikler. Yüreğinize, emeğinize ve kaleminize sağlık...
BİRAZ BANA DA DOKUNDU BU ŞİİR İÇİMİ OKUDUN. TEBRİKLER. TÜM ANLATIMIYLA GÜZEL BİR ŞİİR.
AMA BİR TAVSİYE NOKTALAMA VE YAZIM KURALLARINA BİRAZ DİKKAT ETMEYE ÇALIŞIRSAK ÇOK DAHA GÜZEL OLACAK. BİLİYORUM İNSAN BİLGİSAYARA YAZI YAZARKEN NOKTALAMA İŞARETLERİ BİRAZ YORUYOR AMA BU ŞİİRİ NOKTALAMA VE YAZIM HATALARINDAN NOKSAN OKUDUĞUMDA. İNANIN DAHADA HOŞUMA GİDECEKDİ.
ÜZMEYİN TATLI CANINIZA ÇOK GÜZEL OLMUŞ. ANA TEMA ANLATILMAK İSTENEN .
BEN NE GİDENLERİ ÖZLEDİM BEKLEDİMDE KAMÇILADILAR DA HER GECE DÖNMEDİLER...
RUHUNA ELİNE KALEMİNE YÜĞREĞİNE SAĞLIK
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta