Esmesin rüzgarlar,yağmur istemem,
Bu hayat selinin aktığı yeter.
Saplanıp kalmışız çamur gölüne,
İnsanın insana ettiği yeter.
Gönlümün mağbedi ulu bir çınar,
Bu gönül ne için,kim için ağlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel ve anlam dolu şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta