Artık bıçak kemiğe dayandı!
Tutsak ruhum öfkeli bedenime direnemiyor...
Haykırışlar, inlemeler, feryadlar, isyanlar bitti.
Şimdi devrim zamanı...
Sahte devrim nutukları tükendi,
hepsi uzaklara firar etti...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta