Ey fâni sevgili!
Ne akıl bıraktın ne de hiç fikir,
Mecnûn gibi beni gezdirme yeter;
Evrâdım ismindir sanırsın zikir,
Aşkını durmadan yazdırma yeter..
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Yüreğinize sağlık, güzel bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta