Ağlayan şu gönlüme bir teselli için
Küçücük bir umut bir ışık yeter
Çok şey istemem çok şey dilemem
Gamzeler açılan gül yüzün yeter
İnanarak içimdeki duygularıma
Kavuşmayı dilerim hayal bu düş bu ya
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta