Yeter dedim sana, yeter nazetme;
Seni seven kalbi artık bekletme.
Ne kadar sevsede bıkar sonunda,
Sevene dünyayı böyle zehretme.
Önce umut verip sonra terketme,
Bekle beni deyip habersiz gitme.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta