Yeter; kendime çok ettim düşmanlık! ..
Kafa bir feza, düşüncenin ardı; yok.
Yaşıyoruz öğle bir alemdeki;
Bu yalan gerçekliğin gurbeti...
Burada ne bir hicran dinmiş,
Nede kişi bir visale ermiş....
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta