çalmak vardı mavisini göğün
uçurtmalara takmak düşleri
ve bir iğneyle tutturmak
duvarlarıma gülüşlerini
oysa
bir sevdayı yitirdim ellerinde
kar altında bir şehir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çalmak vardı mavisini göğün
uçurtmalara takmak düşleri
ve bir iğneyle tutturmak
duvarlarıma gülüşlerini
oysa
bir sevdayı yitirdim ellerinde
kar altında bir şehir
bir de
yeşillerim kaldı gözlerinde...
şiirnizi beğeiyle okudum
tebrikler tam puan
Renk şiire,şiir,zamana yakışmış...Saygılar sayın şair...
sadeliği zerafetinin mührü olmuş okunası bir şiir.
yüreğine sağlık.. güzel bir şiir.. tşkler
Az ve öz. Çok güzel bir şiir okudum sayın Yayılkan.
Yüreğine sağlık beğeni ile okudum.tam puan
helal toprak
teşekkür ederim..
harika harika harika...
yitik bi aşkı anımsattı bana dizeleriniz..içim sızladı..
tebrikler..tam puanımla listemde sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta