Seni en son bir pazar günü gördüm
Vakit, sabahtan sonra, öğlene yakındı
Üstünde mavi çiçekli pazen bir giysi,
Gerdanın açıktaydı her zamanki gibi,
Koşturuken kahvaltı sofrasının etrafında
Bakışlarım yine üstündeydi hınzırca
Bakıyordum çay doldururken bardağıma
Mavilerde yakışmıştı sana yeşillerin gibi
Belki farkında değildin sen ama,
Her hareketin kazınıyordu aklıma
Dizlerini açıkta bırakan giysinden,
Yüzüne düşen saçlarına kadar
Geceden kalma giysin üstünde
Belliki yoktu hiç bir şey içinde
Nasıl özgürdün o giysinin altında
Omuzların oynaştaydı saçlarınla
Sen; ey ak gerdanlı kadın,
Sen; ey yeşiller giyen kadın,
Sen; ey aklımı başımdan alan kadın
Mavilerinide aklımdan atamadım
Kayıt Tarihi : 26.10.2007 22:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!