Baharlarda tatlı bir telaş ile,
Gönüllerde yeşil bir ateş ile,
Bir nefes almak ve yeşile doymak;
Aşıklara kaftan biçilmiş, Şile…
Şile’yi anardık daim kış ile,
Ormanları dolu hep yemiş ile,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




öyle bir anlatmışsınız ki; biz de merak ve iştiyak içine düştük efendim. Şile'ye yolu düşmemiş olanların düşmesi dileği ile...
Sayın Şama, Anlaşıldı efendim. Sizin yolunuz Şile'ye düşmüş.. :) Saygılarımla. Sabiha Rana
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta