Yüzünü serip yere akarken bu ırmaklar,
Gezerken bu toprağın yüzlerini tırmıklar.
Ayrılırken kendini doğuran anasından,
Savurur yere vurur dağların yamasından.
Boşaltırken karnını koskocaman bir dağın,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ama sen varlığınla fukaranın aşısın.
Sen, Yeşilırmak! Şanlı Amasya’mın yaşısın.
Kutlarım kaleminizi sn Celep yüreğiniz hiç susmasın sevgiyle
Özlemiştim yeşil ırmağımızı.Sayenizde hasret giderdik bir nevi.Kaleminiz daim olsun.Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta