Yüzünü serip yere akarken bu ırmaklar,
Gezerken bu toprağın yüzlerini tırmıklar.
Ayrılırken kendini doğuran anasından,
Savurur yere vurur dağların yamasından.
Boşaltırken karnını koskocaman bir dağın,
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Ama sen varlığınla fukaranın aşısın.
Sen, Yeşilırmak! Şanlı Amasya’mın yaşısın.
Kutlarım kaleminizi sn Celep yüreğiniz hiç susmasın sevgiyle
Özlemiştim yeşil ırmağımızı.Sayenizde hasret giderdik bir nevi.Kaleminiz daim olsun.Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta