Kor ateşlerde yanarken kimsesiz, sessiz ve sensiz.
Ellerim semada acı içinde iki satır yeşilime.
Ateşlerde yanmaya, kül olmaya razıyım bu yolda.
Yeterki dilimde ismin, gözümde hayalin olsun yeşilim.
Yağmur oldum susuzluğunu giderdim,
Toprak olup can oldum yeşilime.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta