Siyah beyaz filmleri renkli gözlerle izlerdik eskiden.
Pınarlarımız kururdu, yansıttığı her acıda gözlerimizin
Filiz koşardı, Türkan ağlardı, Kemal gülerdi halimize
Hiçbirimiz Kadir gibi sert bakamazdık hayata
Biz daha çok Sadri gibi gülen gözlerimizin ardından ağlardık kimseye göstermeden hüznümüzü.
Orhan gibi, Ferdi gibi veyahut İbrahim gibi ne zaman bir türkü tuttursak dilimize, aşk için, dost için
kör bir kurşun gibi dağlardık bedenimizi.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta