senin gözlerinden daha berrak
nerde yansıdımki ben
ben diyebildim kendi aksime
bir tek sende yaklaşabildim kendi gerçeğime.
unutulmuş içime öksüz kalmış geçmişime
sende yeşil yansılar oluştuktan sonra uğrayabildim..
ben en çok bakışlarında varolan bir gerçekliktim..
flu belirsiz ürkek yansılarında..
bazen ürküten, üşüten bazı zamanlar
ama düşündükçe ısıtan bir belirsizliktim,
sen bende ben sende..
ama terki zor..
alışkanlık değil ama..
alışmamaya çalışma çabasıydık.
incinmemek için dokunmamayı öğrendiğimiz..
kaybetmemek için sahip olmamayı denediğimiz..
sisli bakıışlardı..
ömrümüz..
ama sesimiz ve düşlerimiz..
yetiyordu..
çoğaltmaya kendimizi..
ben sende öğrendim..
sevdaya çekimli vefakar bir çok fiili
ve cefakar bir ömre misafir olabilmeyi..
sende öğrendim kendimi bulabilmeyi..
Kayıt Tarihi : 22.1.2002 02:17:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!