Tarihlerden on biri doksan sekiz Mart'ının
Çarşamba, kara kışın tükenen son nefesi;
Gecenin ikisinde, bir telefon hattının
Ucundan: 'Öldü' dedi bacımın yanık sesi.
Der demez iki yandan yükseldi bir hıçkırık,
Perde perde yayıldı, uzayın sinesine...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Canım babacığım geride bıraktığın eserlerin ve güzel hatıralarınla daima bizimle berabersin. Ruhun şad, mekanın cennet olsun inşallah.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta