Bir Ölüm ormanı vardı suları yemyeşil pürüpak ve temiz,
Nefesi, en güzel çiçekler kadar narin yumuşak ve güzel kokardı.
Görünüşü bir ormandan daha çok yemyeşil bir dünya,
Bakarken dalındığında, insanı öyle sarhoş öyle mest eden.
Yapraklarından akan damlaları görmek, insanı dertten derde atıyordu.
Öyle bir kalbi vardı ki atışları, onu duyan insanın kalbinde yankılanıyordu.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta