Bir Ölüm ormanı vardı suları yemyeşil pürüpak ve temiz,
Nefesi, en güzel çiçekler kadar narin yumuşak ve güzel kokardı.
Görünüşü bir ormandan daha çok yemyeşil bir dünya,
Bakarken dalındığında, insanı öyle sarhoş öyle mest eden.
Yapraklarından akan damlaları görmek, insanı dertten derde atıyordu.
Öyle bir kalbi vardı ki atışları, onu duyan insanın kalbinde yankılanıyordu.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta