Ben hala gözlerinde sürgün
Ufukta batan güneş gibi yağmur olur saçların
Usul usul geceme dökülür düşlerimden
Ay parıldar sinenden, gözlerinden alarak ışığını
Süsler düşlerimi, gecemi aydınlatır
Gizli bir ses taşır rüzgar
Yalnız ben duyarım seslenişini
Yalnızlığın ıslığı, aşkın haykırışıdır o
Tenime değdikçe, sanki ellerin sarar bedenimi
İçime çektikçe işlersin hücrelerime
Tüyünü kalemimden almış bir güvercin
Kanat çırpar bıkkın ağaçlardan üşüyen bulutlara
Yorgun gökyüzü uykuyu bekler derinden
Yıldızlarsa doğmayı şimdi daha çok ister
O tatlı uykunda seni seyretmek
Nefeslerini dinlemek ve saçlarını okşamak
En dingin en berrak su gibi huzurdur
Güller goncalarını açar sen gülümsediğinde
Kalbin gibi papatyalar saçına taç olmak ister
Avuç içlerin geçidim olur yüreğine
Kavradığında ellerin
O incecik narinler
Koşuverir ruhum damarlarında
Tekrar tekrar kalbine dönmek için
Ve bir öpücük kondurursun dudaklarınla
İşte hakiki cennet dudaklarındır
Kondukları yerden bahçeler fışkırır
Kayıt Tarihi : 17.12.2023 15:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!