Bir arp tınısı gibiydi gözlerin..
Farkın yükselenin ses değil
Hayranlığın olmasıydı..
Fa telleri gibi boyamıştı Tanrı
Onları yeşile,
Nefes almamı da onlar sağlasın diye..
Çok gizli bir mahzendi vücudun..
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta