Yeşil Bir Mühür Şiiri - Muhammed Bozbey

Hayatı sepya tonlarında akan bir adam vardı.
Günler birbirine benzer, zaman geçerdi ama iz bırakmazdı. Ta ki bir gün, bir çift yeşil gözle karşılaşana dek. O an, dünya sessizliğe büründü. Zaman durdu, kalbi ilk kez gerçek bir ritimle attı. O bakış yalnızca görmedi; kalbine mühür vurdu. O günden sonra her yıl aynı gün geldiğinde, içindeki saatler susardı. Çünkü bazı anlar hatırlanmaz, yeniden yaşanırdı. O bakış, kalbine emin bir belde olmuştu: sığınak, yuva, dönüşsüz bir adres. Başka yüzler gördü, başka sesler duydu belki. Ama kadına dair ne varsa, o yeşil bakışta kilitli kaldı. Yüreğine düşen ateş yakmıyor; yaşadığını hatırlatıyordu. Dağlanan kalbi, şükürle atıyordu. Bazen gözlerini kapatırdı. Kendini o yeşilin içindeki tabiata bırakırdı. Ruhunun genç kaldığını, nefes aldıkça onunla var olduğunu hissederdi. Dünya daraldığında bile, o bakışlarda genişlerdi. Ve her seferinde içinden aynı cümle geçerdi:
“Rabbim bana bir melek yazdı.”
Çünkü bazı aşklar, yalnızca kalpten değil, kaderden gelirdi.