Toprağın adem bahçesinde,
Dipsiz hayat kuyusundan dışarı akan çizgiler,
Yansıdı ağır ağır, nice hikayelerle yüzüne...
Bedenleri yontan mevsimler,
Azmetmeyi büyütürken kalbinde,
Herkesin içinde, herşeyin dışındayken,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta