Kuşların olmadığı, rüzgarın esmediği,
Her insanın, hiçbir şey yapmadığı,
Cennetinde kaybolduğum rabbin,
Cemalini göremediğim zamanında,
İnişli çıkışlı merdivenlerinde de koştum.
Soluk soluğa kaldığım nehirlerinde,
Derimin elma kabuğu gibi soyulduğu,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta