Umut edin, ama asla unutmayın;
rüzgarda savrulan tohumlar yeşermez.
Zira ekilmeyen her umut,
toprağa düşmemiş bir tohumdur:
insanın çölünde
hiçbir zaman gül bahçesine dönüşmez.
Ve gidin sorun
solan her güle
En iyi onlar bilirler bunu
sulansa da, ışık görse de,
kökü toprağa bağlı değilse
zamanın önünde yenilir.
Boynunu büküp,
sessizce kendi ağırlığına eğilir,
geride yalnızca savrulmaya bekleyen kuru bir ot kalır.
Kayıt Tarihi : 10.12.2025 01:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!