bir çiğ gibi eriyor ömrümüz
bir bahar mosmora çalıyor kendini
hayallerimizin en yeşilinde
hayallere mor yakışmıyor bu yüzden
her ağaç dallarını biraz daha eğik bırakıyor yer yüzüne
her vadi bir tenhalık bu yüzden
kursağımda bir huzur bırakmadan
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




ey yıllarımı evlatsız bırakan zaman
üstünde huzur yeşermeyen yalnızlığımı al
bu hal, bereketsiz bir toprak örtüsü gibi
yalpalıyor çorak iklimlerde
köklerin maviye doyduğu zaman
beni çatlaklarında unutma...
.......................................
Yalnızlık üzerinde sadece hüznü yeşertir.. Bazen geçici dostluk rollerine de girer ama paylaşımında verdiği kadarının fazlasını da alır... Köklerin maviye doyduğu zaman... Yaşama sevincinin koşmaya başladığı zamandır ki... O vakit yürek bırakın unutulmayı beklemez bile kendisini birilerinin maviye bulaştırmasını ve bahara koşturmasını... Tıpkı şiirin bahara ve umuda koştuğu gibi... Şiir farklıydı.. Tebrikler... Saygılar..
ey yıllarımı evlatsız bırakan zaman
üstünde huzur yeşermeyen yalnızlığımı al
Bir insan içinde bulunduğu ruh halini nasıl olurda böyle dizelere gizleyebilir.
Bu yeteneğinize gıpta ediyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta