Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Üsttekiler çok kızıyor.
Ezdikçe bizi eziyor.
Karabasan kol geziyor.
Düşler yerinden oynadı . halk ozanı özeni ile işlenmiş şiirinizi beğenerek okudum, Emrah,Karacaoğlanların bu topraklardaki geleneğini hatırlatmışsınız kaleminize ve kelamınıza sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta