Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Anne ve babanın hakkını kimse ödeyemez.
Ayaklarının altına türap olunsa yeridir.
İnsanlara bilinç veren mana yüklü dizeler
kaleminize pek yakışmakta.
Şiiri okuyunca bende oluşan tema
dünyaya sarıl deseler
gider anneme sarılırım
duygusu oldu.
Kara toprak
hangi aldığını geri vermiş ki?
Bir annenin nefesi, bir babanın gölgesi yeter.
Tüm ölen anne ve babalarımızı
Rabbim rahmet eylesin.
Mekanları cennet olsun.
Ben de buradan bir Fatiha gönderdim ruhuna.
Şiir için tebrik ediyorum.
Kalemine sağlık.
Esen kalın.
Muhteşem güzellikteki yorumunuz için sonsuz teşekkürler efendim.
Ahirete intikal eden tüm annelerin ve babaların mekânları cennet olsun inşallah.
Sayfama değer kattığınız için sağolun varolun.
Sonsuz selam ve saygılarımla.
Muhteşem güzellikteki yorumunuz için sonsuz teşekkürler üstâdım.
Ahirete intikal eden tüm annelerin ve babaların mekânları cennet olsun inşallah.
Sayfama değer kattığınız için sağolun varolun.
Sonsuz selam ve saygılarımla.
Muhteşem güzellikteki yorumunuz için sonsuz teşekkürler üstâdım.
Ahirete intikal eden tüm annelerin ve babaların mekânları cennet olsun inşallah.
Sayfama değer kattığınız için sağolun varolun.
Sonsuz selam ve saygılarımla.
Muhteşem güzellikteki yorumunuz için sonsuz teşekkürler üstâdım.
Ahirete intikal eden tüm annelerin ve babaların mekânları cennet olsun inşallah.
Sayfama değer kattığınız için sağolun varolun.
Sonsuz selam ve saygılarımla.
Anne ve babanın hakkını kimse ödeyemez.
Ayaklarının altına türap olunsa yeridir.
İnsanlara bilinç veren mana yüklü dizeler
kaleminize pek yakışmakta.
Şiiri okuyunca bende oluşan tema
dünyaya sarıl deseler
gider anneme sarılırım
duygusu oldu.
Kara toprak
hangi aldığını geri vermiş ki?
Bir annenin nefesi, bir babanın gölgesi yeter.
Tüm ölen anne ve babalarımızı
Rabbim rahmet eylesin.
Mekanları cennet olsun.
Ben de buradan bir Fatiha gönderdim ruhuna.
Şiir için tebrik ediyorum.
Kalemine sağlık.
Esen kalın.
Muhteşem güzellikteki yorumunuz için sonsuz teşekkürler üstâdım.
Ahirete intikal eden tüm annelerin ve babaların mekânları cennet olsun inşallah.
Sayfama değer kattığınız için sağolun varolun.
Sonsuz selam ve saygılarımla.
Emeğinize, yürek sesinize sağlık üstadım, değerli kaleminizden anlamlı ve bir o kadarda güzel bir şiir okudum. Annenize ve bütün geçmişlerimize Allah'tan gani gani Rahmet diliyorum. Anneler yedeği olmayan nadide çiçeğimizdir. Yıllar geçsede unutulmaz ve yeri dılmaz. Kaleminiz daim olsun. Selam ve saygılar
Muhteşem güzellikteki yorumunuz için sonsuz teşekkürler üstâdım.
Ahirete intikal eden tüm annelerin ve babaların mekânları cennet olsun inşallah.
Sayfama değer kattığınız için sağolun varolun.
Sonsuz selam ve saygılarımla.
Rabbim rahmetini versin, nurlar içerisinde yatsın anneniz Üstadım.
En özlü yar, annelerimiz...
Değerli kaleminizden çok güzel bir şiir okudum.
Gönül sesinizden kaleminize,
Kaleminizden nice şiirlerinize.Hocam,
Sağlıcakla şen ve esen kalınız.
En içten selam ve saygılarımla.
Muhteşem güzellikteki yorumunuz için sonsuz teşekkürler üstâdım.
Ahirete intikal eden tüm annelerin ve babaların mekânları cennet olsun inşallah.
Sayfama değer kattığınız için sağolun varolun.
Sonsuz selam ve saygılarımla.
Ne yazikki Annelerin yeri dolmuyor
Mekanları cennet olsun yüregine emeğine sağlik
Muhteşem güzellikteki yorumunuz için sonsuz teşekkürler efendim.
Ahirete intikal eden tüm annelerin ve babaların mekânları cennet olsun inşallah.
Sayfama değer kattığınız için sağolun varolun.
Sonsuz selam ve saygılarımla.
YERİN DOLMUYOR ANNEM
Ne kadar çok özledim keşke bunu bilseydin
Sana olan bu sevgim asla solmuyor annem
Sen olmazsan eksiğim geri dönüp gelseydin
Gönlümde sana ait yerin dolmuyor ANNEM
Türkmenoğlu diyor ki öksüzüm bu dünyada
Yerini hiç tutar mı her gün görsem rüyâda
Uçup giden meleğin kokusu kaldı yâd'a
Terk edip de gidenler geri gelmiyor ANNEM
________ Şükrü Atay (Türkmenoğlu)
Bu şiir ile ilgili 10 tane yorum bulunmakta