sabahları dudaklarından uyanıyorum hayata
geceleri gözlerinde söndürdüğüm feneri
orada öylece bırakıp
gün içinde ince belli bardaktaki
demli bi çay olarak çıkıyorsun karşıma
-ki tek şekerli ve soğutmadan içeceksin-
yahut pencereden görüp
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
