BİR HAYLİN KENARINDAYIM
KURSAM BİR TÜRLÜ İÇİNE DALIP KARŞISINA DURSAM BİR TÜRLÜ
SONUNUN HÜSRAN OLDUĞUNU BİLDİĞİM
GÖZ YAŞLARIMIN SEL OLDUĞU YERDEYİM
BU GECE NE BEN BENDEYİM
NEDE SEN BENİ BİLDİĞİN O ŞAİR HALİNDEYİM
YALNIZLIĞIN ATEŞİ İÇİMDE KOR OLUR AMMA
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta