Pas, toz, duman içinde büyüdüm;
Sevgi yoktu, ben de kendime kini büründüm.
Aklımda gülüşün, artık kalmadı gücüm;
Düşündüm, ben ne ara büyüdüm?
Derdim var benim her insan gibi,
Bilirim, bulunur derman elbet de mi?
Çok çok duydum, aman aman!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta