Toz, toprak sin içinde solarken güz dudaklar,
Bebeksi düşlerini köstebekler emzirir;
Son yağmur sularıyla süzülmüş de yanaklar,
Yüreği hasretinden azat kor gizem erir.
Kendini sevenine yasaklayan o dilber,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta