yalnızlığın en zengini1957
bu ulu çam bile
kollarını açıp gökyüzüne
bir dilek tutuyorsa
sahilin dibinde
denizin kıyısında
şu dört sandalyeli
masanın sahibi ben
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta