yalnızlığın en zengini1957
bu ulu çam bile
kollarını açıp gökyüzüne
bir dilek tutuyorsa
sahilin dibinde
denizin kıyısında
şu dört sandalyeli
masanın sahibi ben
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta