Gereğini doldurmuştu bir karar vakti.Bir çocuğun çağlayan duaları vardı eski zamanlarda.Kimi zaman aynalardan dışarı bakıp kızıllara kadar uzanan gözleri vardı uçsuz bucaksız bir dağ değirmeninde ağlayan göz yaşlarını dindiremediği yahut sildiği bir zamanlardı.Sonra bir cami avlusundan çıkardı karanlık sokaklarda korkusuz ve emin adımlarını sayıklarken kendi kendine bir bahar ediniyordu kendi çapında.Şimdi ise yer değişimi.Olmamazlık ilkesi gereğince karara varılmış,hüküm çoktan kesilmişti.İşte olaylar böyle gelişti kardeşlerim...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta