Gereğini doldurmuştu bir karar vakti.Bir çocuğun çağlayan duaları vardı eski zamanlarda.Kimi zaman aynalardan dışarı bakıp kızıllara kadar uzanan gözleri vardı uçsuz bucaksız bir dağ değirmeninde ağlayan göz yaşlarını dindiremediği yahut sildiği bir zamanlardı.Sonra bir cami avlusundan çıkardı karanlık sokaklarda korkusuz ve emin adımlarını sayıklarken kendi kendine bir bahar ediniyordu kendi çapında.Şimdi ise yer değişimi.Olmamazlık ilkesi gereğince karara varılmış,hüküm çoktan kesilmişti.İşte olaylar böyle gelişti kardeşlerim...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta