boz aşklar yeterdi,inadına yaşardı
ne renklerin bozluğuna inanırdı,nede infazına
ipini kendi çeksede gururu alın teriydi
kalkanı hazır,kafa tutardı objektif sevdalara
yaşadığı bozkırın ıssızlığınaydı hırçınlığı
biri olsa geçecekti hayata olan kini,serzenişleri..
kafa kağıdında onsekizindeydi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




bu benim ilk şiirim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta