Çatışma ortasında,
Yandaşlarını kaybeden bir savaşçının çaresizliğiyle bakarken çevrelere,
Kazanılmış zafer hayallerimi ve savaş sanatlarımı, Yükseklerdeki kartal yuvalarına bırakıp terk edercesine sessizce…
Yeniden bir şehrin sabahında insan kalabalığına karışıp,
Sevgi çatışmalarına yandaşlık yapıyorum.
Kazanılması gereken zaferlerin başka bakışlarda olduğunu fark edip, dilimde kaybolan sevgi sözcüklerini gözlerimde biriktiriyorum…
Tüm yalnızlıklara meydan okurcasına, savaşçı zamanlardan kalma bir kararlılıkla, duygu haykırıyorum karşımdaki bakışlara…
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta