Direniyorum uykusuzluğa sana inat.
İçtiğim kahveler dışarı atıyor kendini sanki, bir işe yaramıyor.
Onun yerine yudum yudum özlem doluyor içime.
Çok keskin, canım yanıyor..
Sanki biri tutup etlerimi parçalıyor, çektiğim her sigara dumanında.
Buna rağmen vazgeçmiyorum onu içmekten, tıpkı seni özlemekten vazgeçmediğim gibi.
Sarılıp uyuduğumuz geceler yetmiyor artık, dahada fazlasını istiyorum.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta