Direniyorum uykusuzluğa sana inat.
İçtiğim kahveler dışarı atıyor kendini sanki, bir işe yaramıyor.
Onun yerine yudum yudum özlem doluyor içime.
Çok keskin, canım yanıyor..
Sanki biri tutup etlerimi parçalıyor, çektiğim her sigara dumanında.
Buna rağmen vazgeçmiyorum onu içmekten, tıpkı seni özlemekten vazgeçmediğim gibi.
Sarılıp uyuduğumuz geceler yetmiyor artık, dahada fazlasını istiyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta