bir eylül akşamı yürüyorum caddelerinde
şehrin matemi asılmış burçlara
çemberlitaş insan yığını
sokaklar keşmekeş/ecnebi
boğaza nazire gülümsüyor ayasofya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dünden gelen esinti unutulmayan
.
.
Ziyaretiniz için için teşekkür ederim.
Harika...
"Bir İstanbul" anısı bu
Belli ki bir ziyaret...
Ve bütün yollar "o kutsal makama..."
İçini boşaltıp, dilekte bulunmaya
Duaya açılan ellerle....
Çok sevdim şiiri..
Kutlarım Tacettin Bey....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta