Hayat'a,yeniden başlayabilmek olsa,elimden gelse,yaşama sıfırdan başlayabilsem.Hata yapmamak adına,kimseyi kırmamak için,kendimden ödün vermezdim.
Herşeyi oluruna bırakıp,ne halleri varsa görsünler diyerek kendime zaman ayırırdım şu kısa hayatta..
Kurallar yıkılmak için değilmidir?
Evet yıkardım tüm kuralları,kim ne derse desin.Önce kendilerine baksınlar derdim...
Herkese,etrafıma kol,kanat olacağım diye ne kendimi,ne zamanımı harcardım..Canımın istediğine cevap verir,istemediğine es geçerdim...Merak mı etmiş,üzülmüş mü...hiç düşünmezdim.Beni kırdıklarına saysınlar der geçerdim.
Biraz aptallık yapıyorum gibi..evet,evet aptalım,yüze gülüp ardımızdan konuşanlara hala güvendiğim için.Silip hayatımdan atamıyorum ya....Bu bile bile lades...bu aptallık değilde nedir sizce...?
Sevdiğim kişilere açıkca,kendilerine neden kırıldığımı ama onları kırmamak,üzmemek adına belli etmediğimi söyler.kendilerini benim yerime koymalarını isterdim pekala....Biraz beni anlayabilmeleri adına.
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta