Yeniden gelebilseydim dünyaya,
Daha çok yürürdüm kırlarda
çıplak ayakla,
Daha çok kitap okur,
Daha çok gökyüzüne bakardım.
Her sabahın kokusunu
içime çeker,
Her insanın hikâyesini
anlamaya çalışırdım.
Bir kez daha aşık olurdum,
Bir gülüşte kaybolur,
Bir bakışta yeniden doğardım.
Kuşlarla aynı ezgiyi söyler,
Rüzgârla yarışır,
Ağaçların hışırtısında
uyurdum.
Ağustos böcekleri
ninni söylerdi uykuma.
Yeniden gelebilseydim
dünyaya,
Hiç bilmediğim ülkelere
gider,
Hiç tanımadığım insanların
dilinde “sevgi”yi arardım.
Afrika’da bir yerliyle
tamtam çalar,
Meksika’da güneşin altında
Aztek izlerini sürerdim.
Bir kez daha
çocuk olurdum,
Ellerim çamur içinde,
Yüreğim tertemiz.
Onlarla oyun oynar,
Saf sevgiler toplardım,
Bir kelebeğin kanadına bile
zarar vermeden.
Yeni tatlar dener,
Yeni denizlere açılırdım,
Bir mavi yolculuğun
sonsuzluğuna bırakırdım kendimi.
Her lokmanın,
Her nefesin,
Her anın
kıymetini bilirdim.
Yeniden gelebilseydim
dünyaya,
Hatalarımdan daha çabuk
öğrenir,
Kalbimi olgunluğun
sessiz limanına taşırdım.
Kırmadan sever,
Susarak da anlatmayı bilirdim.
Ama biliyorum...
Bir kez yaşayacağız
bu mucizeyi,
Bir kez dokunacağız sabaha,
Bir kez seveceğiz
tüm içtenliğimizle.
O halde, yaşamı
erteleme.
Başkalarının hatalarından
öğren,
Kendi yolculuğunu
ışıkla tamamla.
Ve dünya defterinde,
İsmini “iyi yaşamış”
olarak bırak.
Kayıt Tarihi : 7.12.2025 00:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!