Sabrın, son demine kadar sınandığında,
Korkma dostum, korkma, yeniden başla!
Ümitsizlik dört bir yanı kuşattığında,
Korkma dostum, korkma, yeniden başla!
…
Güvendiğin dağlara karlar yağsa da,
Yalnızlık en büyük dostun olsa da,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta