Yeniden Şiiri - Ali Sinkay

Bu şiirin adı
“Yeniden”
Defterimin en kenarına yazmışım
Adının yanına

Burada, Türkiye’de
Aynı sokağın tozu
Aynı bakkalın veresiye defteri
Ama sen yoksun

Annem soruyor
“Ne zaman döner?”
Ben gözlerimi kaçırıyorum
Çaydan yükselen buharın arkasına saklanıyorum

Sen giderken
Valizinden çok
Gölgen uzamıştı kapının eşiğine
Ben o gölgeye basmamak için
Yerimde donup kalmıştım

Yeniden
Dedi kalbim, sen giderken
Yeniden
Buluşacağız dedik birbirimize
Yeniden, diye yazdım defterime
Her sayfaya bir kez
Her gece bin kez

Burada, Almanya’da
Gri sabahlar aynı saatte uyanıyor
Otobüs durağında
Yüzler birine benziyor, kimse bize değil

İsmimi yanlış söylüyorlar
Alışır gibi yapıyorum
Her düzeltişimde
Memleketimden bir ses eksiliyor içimden

Mesainin arasında
Telefon ekranında yeşil bir nokta
Sen çevrimiçisin
Ama sesini açacak nefesim yetmiyor bazen

Gönderilemeyen ses kayıtları
Taslakta kalan cümleler
Postaya verilmeyen kartpostallar
Hep aynı kelimeyi fısıldıyor:
Yeniden

Yeniden
Dedi kalbim, sen giderken
Yeniden
Döneceğim dedim, gözlerin titrerken
Yeniden, diye duvara çizdik
Aynı günü, başka ülkelerde
Aynı duayı, başka dillerin gölgesinde

Biliyorum
Buraya dönünce
Her şey yerinde durmayacak
Ben bile

Biliyorum
Orada kalınca
Senin sesinde bile
Başka bir hava esecek

Ama bak
İki ayrı takvimde
Aynı günü daire içine alıyoruz
Kırmızı kalemle, titreyen ellerle
Adını yazıyoruz:
Yeniden

Sen, Türkiye’nin sıcak mutfağında
Ben, yabancı bir ülkenin soğuk penceresinde
Aynı saate ayarlıyoruz saati
Aynı şarkının sözlerini
Farklı dudak hareketleriyle
Aynı yerden ıslatıyoruz gözlerimizi

Yeniden
Dedi kalbimiz, ayrılırken
Yeniden
Diye tutunduk mevsimlere
Yeniden
Diye sustuk kalabalıklarda
Yeniden
Diye konuştuk kendi içimize

Belki
Aynı sofraya oturamayız bu bayram
Belki
Aynı pencereden bakamayız bu kış
Ama aynı kelimeyle ısınıyoruz:
Yeniden

Bu şiirin adı “Yeniden”
Sen Almanya’da
Ben Türkiye’deyken yazdım