Her gün, yeniden başlıyorum…
Dünün enkazından toplayarak kendimi.
Kırık bir ayna parçası gibi her bir zerrem,
Yüzümde dünün değil, bugünün gizemi.
Bir nefesle siliyorum gecenin isini,
Güneşin ilk ipliğiyle ruhumu dokuyorum.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta